Lieve allemaal! Allereerst: het is beschamend lang geleden dat ik mijn blog heb bijgewerkt. Daar heb ik natuurlijk een heleboel goede (en minder goede;)) excuses voor, maar daar ga ik jullie niet mee vermoeien! Ten tweede wens ik jullie - mijn trouwe bloglezers, vooral diegenen die nu nog, na ruim anderhalve maand blogstilte, langs zijn gekomen - een heel mooi nieuw jaar. Officieel mag het niet meer, maar dat lap ik heerlijk aan mijn laars:). Dus: happy 2007 - dat het maar een prachtig, inspirerend en avontuurlijk jaar mag worden...cheers!
De feestdagen heb ik doogebracht in ons kikkerlandje. Het was heerlijk om thuis te zijn bij vriend(en) en familie, veel te slapen, eten, drinken en..tv te kijken! In Squirrel City heb ik namelijk geen televisie, wat overigens totaal geen gemis is. Maar het is wel verrukkelijk om dan weer eens de meest suffe soapserie op te zetten en te ontdekken dat alles daar nog even saai is als voorheen. Naast mindnumbingly useless activities heb ik ook nog avontuurlijke (in de ogen van een historicus dan - hé, ik ben geen Jules Verne!) gedaan. Samen met Eef ben ik op eerste Kerstdag op expeditie geweest - en wel naar de Rhenense bossen, alwaar we naar Merovingische graven hebben gespeurd...gevonden en bestudeerd...Het graf was een relatief 'onbegroeide heuvel' (gemakshalve rekenen sommige mensen de braamstruiken niet mee...nou, ik wel..vooral als er na afloop een stuk struik in je haar hangt:)). Na buitengewoon onderzoek naar de meest beklimbare plek - het ding was immers ongeveer een meter of wat hoog :)! - en het vervolgens doorwaden van het struikgewas hebben we de expeditie succesvol kunnen besluiten. Het waren een bevredigende tien minuten vol historische sensatie...een persoonlijke veni-vidi-vici, al zeg ik het zelf (met dank aan EJ voor het daadwerkelijk traceren van 't graf;)). Helaas heb ik geen foto's van deze enerverende gebeurtenis. Van de rest van mijn verblijf in NL overigens ook niet. Jullie kennen het wel...kerstboom, kerstkransjes, kerststol....kerstmuts...
De tijd in mijn homecountry is werkelijk gevlogen...de reis terug naar Squirrel City ook. Het vliegtuig steeg om kwart voor vijf op, en vijfendertig minuten later stond ik al in de aankomsthal van Stansted - we hadden wind in de rug. Om zes uur lokale tijd was ik hoog en droog in Fossedene (ik was eerder thuis dan mijn ouders die van Schiphol terug moesten rijden...public transport scoort punten in deze:)!). Om vervolgens te ontdekken dat mijn eekhoornvriendjes in de zolder nog niet in winterslaap waren gegaan. Die hebben er heel December lustig op los geknaagd (fijn hè, houten zolderbalken) en they have not left the building since. Aaahhh! De porter zei - toen ik het opnieuw kwam melden - dat er echt wat aan gedaan was in de tijd dat ik weg was (yeah, right!). Hij beloofde opnieuw mensen langs te sturen, maar ik heb niemand gezien. Daarom besloot ik van de week om zelf maar eens polshoogte te nemen. Dapper gewapend met bezem en fotocamera ben ik een krukje opgeklommen om het zolderluik te openen. Als een echte held op sokken heb ik mijn arm door het luik gestoken en een foto met extra flits genomen van de pikdonkere zolder, in de hoop de daders op heterdaad te betrappen. Helaas zonder succes. Het enige dat op mijn cameraschermpje verscheen was een hele berg stof danwel knaagsel. Niets meer, niets minder. Ofwel de eekhoorns zijn nooit weggeweest, ofwel ze zijn back with a vengeance en hebben zich de kunst van verstoppertje spelen eigen gemaakt. Als wraak voor de taart die ze nooit hebben gekregen. Ach ja. Het is ook wel grappig om wat van die diertjes rond te hebben lopen. So much for 'no pets policy', haha!!
Gespot in de tuin...:)...Deze plaatjes / foto's wilde ik jullie toch niet onthouden....het bewijst mijn verdenking van redelijk defensieve (of zelfs offensieve?) knagers...SuperSquirrel (rechts) is favoriet. Enigszins heroïsch zijn sommige dan ook wel weer. Geen boom is voor hem te hoog. In zijn functioneren wel redelijk afhankelijk van Knaag-o-nite. Het zit superhelden ook niet mee. UndercoverSquirrel is ook wel ruig (foto midden) en bovendien moet je hem eenvoudigweg bewonderen voor z'n uitrusting en strijdbaarheid. De "Ik-wist-niet-dat-je-kwaad-werd-Bert"-eekhoorn links op de foto is ronduit angstaanjagend....maar zou buitengewoon goed als papiervernietigaar kunnen functioneren, bedenk ik me nu ineens...hoe effectief! Everybody happy!