Zo....weer even tijd om rustig achter m'n bureau te gaan zitten om mijn blog bij te werken. Ook om bij te komen van de afgelopen dagen en op te schrijven wat er allemaal is gebeurd hier in het Engelse...Well, it's been a blast! Afgelopen woensdag zijn mijn ouders me in Cambridge komen bezoeken. Het was ontzettend leuk en fijn om elkaar bij de St Mary's te treffen, en tegelijkertijd ook heel raar...je weet dan even niet meer goed waar je bent, Nederland of Engeland? Het besef van tijd en plaats wordt dan kortstondig verstoord, maar het voelde natuurlijk heel erg 'thuis'aan! Aangezien we er allemaal aan toe waren en ook honger hadden (mijn ouders hadden een lange dag achter de rug, en ik een Latijn test, die ik miraculeuzerwijze trouwens met 'great honours' heb gehaald??!!! ) zijn we direct Don Pasquale binnengedoken, alwaar we hele prettige pizza's hebben gegeten. Gezien het bijzonder verheugende feit dat mijn lieve ouders het een en ander voor me hadden meegenomen uit Nederland (onder andere koffie, grappa en marsepein :)) ben ik meegefietst naar het hotel om later op de avond met een volle en zware rugzak weer terug te keren naar Mount Pleasant. De dag erop hebben we samen ontbeten (dit ritueel hebben tot en met vanochtend herhaald) en ben ik op weg gegaan naar de Universiteitsbibliotheek om daar een beetje wegwijs te worden. Ik heb alleen het vage vermoeden dat ik het gebouw pas zal gaan begrijpen tegen de tijd dat ik hier weer vertrek...maar dat terzijde. Tijd om jullie op de hoogte te brengen van het formal dinner avontuur...
Vrijdagavond at 7.15 pm werden we in Hall verwacht. Het '7.15 prompt' op de uitnodiging bleek in de praktijk iets minder stipt uit te pakken. Maar ja, wat wil je, als er een kolonne Harry's and Harriet's Potter voor de ingang opeengepakt staat...(al is het maar om aan te tonen dat ik niet aan het overdrijven ben: zie de foto's!) het binnentreden duurde iets langer dan verwacht omdat iedereen de tafelschikking, op twee grote borden vermeld, moest bekijken. Er waren vijf zeer lange dinertafels gedekt met zilveren bestek, kandelaars en schenkkannen. Het eerste wat de meeste van ons (de groentjes, althans, tot wie ik natuurlijk ook behoor) opviel was de hoeveelheid glazen. Ik denk dat iedereen op dat moment plezierige visioenen van verrukkelijke wijnen in z'n hoofd kreeg - gelukkig werden die visioenen werkelijkheid. En nog gelukkiger dat er op iedereen gerekend was;). Nadat iedereen zo'n beetje binnen was en zijn naamkaartje had getraceerd werd de gong geslagen. Deze gongslag had direct een doodse stilte (afgezien van het Beach Boys-achtige muziekje dat plots gedempt van onder een gown klonk - er kreeg iemand een vrij kreeftachtig hoofd) tot gevolg: het Ante Prandium (latijns gebed vóór de maaltijd) werd uitgesproken. Daarna was het dan echt tijd om te eten en te drinken. Het driegangenmenu was heerlijk: vooraf mais-vissoep, als hoofdgerecht gevogelte met linzen, spinazie en asperges en als dessert pistacheijs met cardemom, abrikoos en een soort kletskopkoekje. Als afsluiting werd er koffie geschonken en werd er een schaal bonbons op tafel geparkeerd. Overigens zat ik tussen een gepensioneerde fellow (Dr Johnson, een scheikundige) en de echtgenote van de bursar. We hebben de hele avond heerlijk gepraat en ik kan eerlijk zeggen dat ik nu goed op de hoogte ben van a) landhuizen in de omgeving, especially in Suffolk en Norfolk; b) de kindvriendelijke speeltuinen in Hongkong en c) de Duitse schoonfamilie en hoe de vader van de schoonzoon zichzelf Engels machtig heeft gemaakt (het schijnt je taalontwikkeling goed te helpen als je als Duitse soldaat in een Engels krijgsgevangenenkamp terecht komt;)). Anyway, het waren gevarieerde gesprekken, die later op de avond werden afgekapt door wederom een gongslag die het einde van het formal dinner en het begin van het Post Prandium gebed inluidde (voor diegenen die de op Middeleeuws gebruik geinspireerde gebeden willen lezen: zie het 'Orange Handbook for students' op de site van St John's. Ik weet nu al wie dit gaan opzoeken...:)). Voor de werkelijk geanimeerde enthousiastelingen onder ons kon er nog geborreld worden in de zogenaamde Combination Room (waar de meeste plechtige gebeurtenissen plaatsvinden). Needless to say dat 100% van alle aanwezigen zich hiertoe geroepen voelde:). Al met al was het een ontzettend leuke en mooie belevenis, net als de matriculationsevice van afgelopen dinsdag. Tijdens beide gelegenheden moest ik mezelf af en toe even knijpen om me ervan te overtuigen dat ik dit echt aan het meemaken was en dat ik niet in een aflevering van 'Inspector Morse' was beland.....alhoewel: kan iemand even de tv-gids in de gaten houden;), please???