Vanuit St John's library een eerste bericht uit Cambridge! Eergisteren ben ik veilig en wel in het Engelse gearriveerd. Zoals niet anders verwacht regende het horizontaal:). De heenreis verliep ook niet geheel vlekkeloos, moet ik zeggen. Allereerst werden we op Schiphol van gate naar gate gestuurd. Vervolgens had het vliegtuig een uur vertraging. Bij aankomst op London Stansted hebben we op 1 minuut na de trein richting Cambridge gemist. De volgende trein zou twintig minuten later komen, maar op de een of andere manier had de engelse mensheid besloten deze treindienst gewoon over te slaan, waardoor we een uur moesten wachten. Ik schrijf ' we' omdat ik vanaf de troubles met de gates op Schiphol aan de praat was geraakt met een AIO in neurowetenschappen die ook naar Cambridge moest. De gehele heenreis hebben we daarom maar samen gemaakt. Aangekomen op Stansted Airport hebben we ook eerst maar even gelunchd om het allemaal wat draaglijker te maken:). Eenmaal met de trein aangekomen in Cambridge zijn we ieder ons weegs gegaan. Ik vond gelukkig al snel de goede bus naar het stadscentrum (met een heel aparte bestuurder: heb hard met hem gelachen). St John's College was vanaf de bushalte makkelijk te vinden en de sleutel voor Fossedene House on Mount Pleasant was dan ook snel in mijn bezit. De weg naar Mount Pleasant zelf was nog ietsje lastiger. Ik raakte een beetje verdwaald door alle kromme weggetjes met namen als 'Honey Hill' en ' Albion Row'. Het leuke was dat ik via St Peter's street dan toch eindelijk bij de plezierige berg aankwam, alwaar ik een prachtig (wel ietsje verouderd, maar vooruit) vrijstaand bakstenen huis aantrof. Mijn kamertje is helemaal bovenin. Via een klein dakkapelletje kijk ik uit over de enorme tuin. In mijn kamer zit ook zelfs een minischouwtje maar ik geloof dat het alleen voor decoratieve doeleinden is bedoeld. Ik wacht in ieder geval nog even af voordat ik er aanmaakblokjes in ga gooien:). In het huis zelf trof ik alleen de inwonende schoonmaakster aan (die stofzuigt je kamer en gooit de vuilnisbakken leeg enzo, wauw! Daar moet ik nog wel even aan wennen). Er schijnt nog ergens een jongen op de benedenverdieping te zijn ingetrokken maar die heb ik tot op heden nog niet getraceerd. Het sociale leven op de plezierige berg moet dus nog even op gang komen. Gisteren heb ik mijn eerste bezoek aan een Engelse pub gebracht: The Castle Inn. Twee T&I-heren hadden me voor een warm welkom uitgenodigd en daar ben ik natuurlijk vol enthousiasme op in gegaan. Het bier was wel lekker. Geloof ik althans, want mijn smaakpapillen zijn een beetje ontregeld door een flinke verkoudheid. Vanochtend in Sainsbury (supermarkt) stond ik zo hard te kuchen dat de mevrouw achter de kassa spontaan vroeg of alles wel goedging, haha! Ik vind de engelsen in het algemeen erg aardig. Met name in winkels beginnen mensen vaak een babbeltje met je als je in de rij staat. Of misschien zie ik er wel zo wanhopig uit dat ze me massaal een hart onder de riem willen steken :):):). Hoe dan ook, het is een vriendelijk volk. Gisteren tijdens de borrel heb ik alvast een - voor mij- nieuwe engelse uitdrukking geleerd: ' I'm gobsmacked' (dank je, Pascal:)!. Betekent dat je met je mond vol tanden staat. Ik dacht: ' die hou ik erin'. Komt vast nog wel eens van pas....