Meer nieuws van het gown front! Vanochtend ben ik langsgeweest in de School of Pythagoras, alwaar het reception centre for freshers tijdelijk is gevestigd. Daar lag informatie klaar over - onder andere - de matriculation service van aanstaande dinsdag. Uit deze informatie bleek dat dames voor deze ceremonie geacht worden een zwarte, donker grijze of donker blauwe rok, zwarte panties, zwarte schoenen en een witte blouse te dragen. Je raadt het al...geen van alles heb ik meegenomen vanuit Nederland (een zwart pak, blauwe blouse en zwarte laarzen daarentegen wel - zucht;)). Bijkomende informatie maakte duidelijk dat een deel van de studenten wiens achternamen beginnen met A t/m P voor de foto op een soort muurtje moeten klimmen. De waarschuwing die gegeven werd luidt dan ook: dames, let erop dat je schoenen draagt waarmee dat mogelijk is (lees: zorg dat je niet van die verhoging afklettert als gevolg van onmogelijke stilettohakken). Dat werd dus als een haas shoppen - gelukkig heb ik me daar de afgelopen jaren wel in kunnen bekwamen ;). Helaas is het vandaag zaterdag en dat betekent dus volle straten en volle winkels. Nu heb ik de afgelopen dagen wel redelijk inzicht kunnen krijgen over waar welke winkels zitten, dus dat was op zich geen probleem (merkwaardig is trouwens dat hoewel op de weg links wordt gereden alle voetgangers toch echt rechts schijnen te lopen??!!). Voordat ik aan het shopavontuur begon heb ik mezelf even op een bankje voor 'Boots' geparkeerd om een goede strategie te bedenken en m'n broodnodige lunch op te eten. Plotseling kwam er echter een meneer met een zelfbedienbaar orkest en twee honden - waarvan er eentje meehuilde op de tonen van de mondharmonica en de ander wat slagwerk bediende met zijn voorpoten..just when you think you've seen it all - tegenover me zitten. Dat was nou weer net teveel van het goede en dus opende ik de jacht voor een matriculation outfit ietsje eerder dan gepland. Eerst mezelf binnengevochten in Marks&Spencer alwaar ik me in een zwarte rok met twee grote splitten (he, er stond niks over wat voor soort rok het moet zijn) heb gewurmd. Niet geheel charmant maar wel goedkoop (£9,50). Vervolgens nog een set panties gekocht en daarna naar New Look - een soort C&A, maar dan net ietsje hipper - voor een blouse. Laatste missie: schoenen. Aangezien de Engelsen (lees: tienermeisjes met een ongelooflijke drang om modieus te zijn) gek op schoenen lijken te zijn was op zich geen probleem. Nette, betaalbare schoenen zonder hakken van het type omgekeerde Eiffeltoren vinden echter weer wel (remember: ik moet op dat muurtje zien te klimmen en zorgen dat ik er tijdens dat cruciale moment niet af val). Toch is het gelukt, oh complete and utter joy & happiness.....de winkel Fairy had zwarte instappertjes die er nog normaal uitzien ook. Plus groot genoeg om mijn overzetboten in te wurmen. Het kan zijn dat de hak er met de hand opgeschroeft moet worden - ik heb nog niet in de doos gekeken - maar dat beschouw ik dan maar als minor detail ;). Al met al: Do is ready for her matriculation. Het lijkt me trouwens buitengewoon woest en stoer om op het cruciale moment, zeg een minuut of wat te laat als iedereen al op zijn plek staat, met gown en al op mijn rode Falcon aan te komen scheuren, het ding flink laten driften op het versgemaaide gazon en vervolgens in een gladde beweging op het muurtje te springen. Je weet wel, Need for Speed style;). Talking about first impressions.....maar, don't worry everyone, dit scenario gaat zich slechts in mijn hoofd afspelen. Ik moet immers nog een heel jaar binnengelaten worden in St John's....

Nu even geheel iets anders....ik lach me werkelijk suf om de charmante namen die sommige winkels en straten hier hebben. Op mijn weg naar St John's bijvoorbeeld zit een slager die zichzelf ' The Baron of Beef' noemt. Zijn sudderlapjes moeten wel hemels zijn...ik wil trouwens nog steeds een keertje fish & chips eten. Tot nu toe heb ik maar 1 plek gevonden waar dat kan, maar toen ik er langs liep was dat kraampje dicht. Daarnaast moet er natuurlijk een keer een echt Engels ontbijt geconsumeerd worden (eventuele misselijkheid achteraf neem ik voor lief). Dat serveren ze vast wel in de Buttery (kantine in het College waar je kunt ontbijten, lunchen en dineren voor een schappelijke prijs). Om te beginnen heb ik alvast een blikje baked beans gekocht, om morgenochtend te proberen. Ze verkopen ook zelfs baked beans & sausage in een blikje, maar dat was niet bepaald aanlokkelijk. Kun je toch beter naar de Baron of Beef gaan, dacht ik zo. Anyway, de supermarkten hier zijn wel okee. Aldi op een paar minuten fietsen, daarnaast de Iceland, en Sainsbury's in het stadscentrum. Afgezien van de prijs van het voedsel komt de Cambridge-mens in principe dus niet om van de honger...